Nasze ubezpieczenie na życie i nasz kapitał naturalny - unijna strategia ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r. cz.II bioróżnorodność



Sprawozdawca G.J. Gebrandy: W chwili obecnej największym zagrożeniem jest utrata i niszczenie siedlisk różnych gatunków zwierzęcych. Giną kolejne ekosystemy a jakość życia ludzi zamiast się podnosić – stopniowo ulega obniżeniu. Według szacunków Komisji Europejskiej utrata bioróżnorodności to koszt 3% PKB w skali globalnej. Niestety robi się zbyt mało, aby ten stan rzeczy odwrócić. Przywódcy polityczni często traktują problemy związane z ochroną środowiska jako rzeczy drugorzędne, a opór przed wprowadzaniem zmian jest często nie do przezwyciężenia. Należy jak najszybciej rozszerzyć strefę obowiązywania systemu Natura 2000 oraz wspierać ekologiczną politykę rolną. Na gruntach, które nie są już wykorzystywane do produkcji żywności można stworzyć rezerwaty przyrodnicze i poddawać je procesowi stopniowej rekultywacji. Realizowanie tych ambitnych zamierzeń kosztuje, dlatego też niezbędne jest zapewnienie odpowiedniego finansowania tych inicjatyw z pieniędzy publicznych oraz pozyskiwanie na szeroką skalę kapitału prywatnego. Subsydia unijne nie mogą szkodzić środowisku naturalnemu, zaś cała tzw. zielona polityka powinna być prowadzona w wymiarze międzynarodowym.

B.Sonik: Prezentowane sprawozdanie zawiera wiele ambitnych celów i działań. Parlament Europejski musi wspierać strategie środowiskowe, które później należy implementować do programów krajowych w krajach członkowskich.

E.Estrela: Warto promować działania ambitne. Konieczne jest finansowanie programów typu Life oraz opracowanie działań korygujących.

S.Belier: Dokument ten wskazuje na związek kryzysu gospodarczego z utratą bioróżnorodności. Jedno euro wydane na ochronę bioróżnorodności, przyniesie 100 euro zysku do roku 2050. Nie wszędzie jednak uda się zastosować zasadę kompensacji.
Jedynym pewnym źródłem kapitału są obecnie środki budżetowe, zaś szukanie innowacyjnych metod finansowania, często kończy się niepowodzeniem. Należy jak najszybciej wycofać się z subsydiowania działalności szkodzących środowisku naturalnemu.

J.Girling: W sprawozdaniu zapisano słuszne postulaty, jednak nie wskazano w jaki sposób je osiągnąć. Cele są procesami, które trwają. Polityka rolna prowadzona przez UE, chociaż ściśle związana z wykorzystywaniem zasobów środowiska naturalnego, odnosi się tylko do wytwarzania produktów spożywczych.